Voorpublicaties




Joan Ter Maten

De hommel en de doedelzakbespeler Een boekspel


VOORWOORD

Een boekspel… Dat is misschien een boek dat tevens een spel is? denkt de potentiële lezer/speler.
Ik zeg u direct: dat is een juiste conclusie!
En het is een thriller. Er moeten maar liefst zes moorden worden opgelost.
Door de lezer/speler!
U ziet echter geen boek, maar een doosje. Veertien delen met een wisselend aantal hoofdstukken liggen daarin voor u klaar; hoofdstukken die niet meer dan een bladzijde beslaan en vaak zeer kort zijn. De honderddrieëntwintig, niet genummerde, bladzijden liggen door elkaar… Door deze bladzijden op een bepaalde manier te rangschikken kunnen de moorden worden opgelost.
Wie is door wie vermoord? En waarom? De antwoorden op deze knellende vragen kunnen door één persoon worden verzameld; men kan dan alleen de tekst lezen. Maar het boekspel kan ook een gezelschapsspel zijn! De moorden worden dan gezamenlijk opgelost. Twee tot acht personen kunnen het spelen.
Er zijn dus zes moorden:
1. de lustmoord.
2. de moord om van alle ellende verlost te zijn.
3. de moord (doodslag) uit nonchalance op een insect:
4. de moord met voorbedachten rade op een insect.
5. de moord uit wraak.
6. de moord om geld.
De opzet van het spel is eenvoudig als u het met anderen wilt spelen.
Er is een stapel bladzijden (hoofdstukken), met de bedrukte zijde naar beneden. Er worden van deze stapel zes kleine stapeltjes gemaakt, die ongeveer even groot zijn.
En er is een dobbelsteen. De speler die het hoogste getal gooit, mag beginnen. Vervolgens is de speler links van hem aan de beurt, en zo verder, volgens het principe ‘met de klok mee’.
De stippen op de dobbelsteen corresponderen met de zes stapeltjes. Gooit u 1, dan pakt u van het eerste stapeltje twee pagina's, gooit u 2, dan neemt u van het tweede twee pagina's, enz. Deze pagina’s worden aan de anderen voorgelezen (de voorlezer houdt de pagina’s) en zo wordt het verhaal geleidelijk aan geconstrueerd. Als een stapeltje ‘op’ is, dan maakt u met behulp van nog aanwezige pagina’s een nieuw zesde stapeltje. Op het laatst zijn er nog zes pagina’s over; deze worden door de spelers voorgelezen zonder nog gebruik te maken van de dobbelsteen.
Als aan het eind niet alle moorden zijn opgelost, dan mag natuurlijk de envelop waarin zich de oplossingen bevinden, geopend worden!
NB Een hoofdstuk dat qua titel past in één deel, zal misschien in de chronologie van het verhaal geplaatst moeten worden in een ander deel! Zo zal bijvoorbeeld een hoofdstuk uit het deel ‘Hommel, doedelzakbespeler’ uiteindelijk in het tijdsverloop een plaats moeten krijgen in het deel ‘Champagne, hamburger, kreeftensoep, wilde zalm, gips’. 
Het duizelt u...
Het wijst zich vanzelf. U zult het zien!
Welnu. De honderddrieëntwintig bladzijden met de lotgevallen van de arme, wat luie pianist, die een mysterieuze brief krijgt, de mooie zielige dame, die gedwongen wordt een striptease te doen, de knappe notaris, die een recept voor een heerlijke notentaart aan de hand zal doen, de doedelzakbespeler, de hommel, en vele anderen  –  deze honderddrieëntwintig bladzijden liggen voor u klaar!
Mag ik u veel plezier toewensen met deze puzzel? Er worden wel moorden gepleegd, maar bloed vloeit er niet…